TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

Terapia integracji sensorycznej jest dla dziecka bardzo interesująca, bezgranicznie pochłania jego aktywność, ponieważ odbywa się w formie naukowej zabawy, która bazując na neuroplastyczności mózgu, dostarcza mu tych bodźców, na które jego system nerwowy ma największe zapotrzebowanie. Dzięki wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu, dostępnego w gabinecie, terapeuta stymuluje bazowe systemy sensoryczne: przedsionkowy, który odbiera wrażenia z ruchu ciała oraz proprioceptywny i dotykowy – uruchamiające wrażenia czuciowe z mięśni i powierzchni skóry. Z wykorzystaniem zabawek i różnego rodzaju pomocy dydaktycznych usprawnia i rozwija zmysły: zapachu, wzroku, słuchu oraz węchu.

Dzięki pełnej diagnozie procesów SI opartej na standaryzowanych testach, obserwacji klinicznej (w tym również swobodnej zabawy dziecka) oraz w odniesieniu do cennych informacji od rodziców, którzy są najlepszymi obserwatorami swojego malucha, terapeuta dobiera odpowiednio zadania-ćwiczenia tak, by być najbliższej sfery rozwoju dziecka – nie są ani zbyt łatwe, ani zbyt trudne, co najważniejsze – atrakcyjne i ciekawe dla dziecka.

Terapeuta motywuje dziecko do wykonywania coraz bardziej złożonych czynności ruchowych poprzez różnorodne i kontrolowane aktywności zabawowe. W trakcie zajęć pokonuje ono tory przeszkód (ścieżki sensoryczne), buja się w różnych kierunkach i pozycjach ciała na różnego rodzaju podwieszeniach i hamakach, uczy się balansować między innymi na piłkach różnej wielkości i strukturach czy wałkach terapeutycznych, odpycha na deskorolce, robi „taczki”, „pajacyki” oraz uczy się reagować na bodźce słuchowe, wzrokowe, węchowe i dotykowe. W terapii mały pacjent uruchamia ciężką pracę mięśni między innymi poprzez siłowanie się z terapeutą, przenoszenie ciężkich przedmiotów oraz przeciąganie. Ponadto uczy się spostrzegać różne elementy w otoczeniu, sprawnie kierować ruchem swojego ciała, samodzielnie inicjować zabawy oraz regulować stan pobudzenia.

U dzieci z poważniejszymi zaburzeniami rozwojowymi terapia wymaga często bardziej ustrukturalizowanej formy. Ma też ona nieco inne cele odnoszące się głównie do poprawy funkcjonowania dziecka i rozwijaniu jego umiejętności samoobsługi.

Systematyczna praca terapeutyczna, która dostarcza dziecku wrażeń poprawiających działanie jego systemu nerwowego a także budowanie poczucia sprawstwa i własnej wartości przynosi efekty, gdy terapeuta stale monitoruje problemy sensoryczne dziecka, prowadzi dokumentację zajęć, w której wyznacza kolejne cele w terapii.

Nie bez znaczenia jest zindywidualizowanie codziennych aktywności sensorycznych dziecka we wszystkich środowiskach, w których przebywa np. dom, przedszkole czy szkoła. Właściwa dieta sensoryczna może znacząco wspomóc proces terapeutyczny przez zaspokojenie potrzeb związanych z przetwarzaniem bodźców przez cały dzień, co niewątpliwie wpływa na komfort i jakość życia.

Bardzo ważnym elementem terapii integracji sensorycznej jest jej częstotliwość. Minimalny czas trwania zajęć to jedna godzina tygodniowo. Jednak w celu osiągnięcia najlepszych efektów zaleca się terapię trwającą dwie godziny tygodniowo.